یادداشت های یه دخترِ اسفندی

.

دوشنبه, ۵ آذر ۱۳۹۷، ۰۹:۲۷ ب.ظ

دیدم اکثر وقتایی که دلم خواسته بیام و بنویسم یه موضوع حل نشده ای داشتم که تا حد زیادی دلسردم کرده از زندگی. ولی هر بار که اومدم اینجا دلم نخواسته ازش چیزی بگم. نمیدونم این خود سانسوری لادن چقدر و تا کجا ادامه داره! نمیدونم چطور میتونم یه روز بشینم و با یه نفر حرف بزنم که فقط من رو بشنوه و راهکار نده و فقط و فقط بذاره همه اونچه که توی این همه سال تلنبار شده رو بیرون بریزم.

خودم میدونم آدم پر تحملی نیستم و خسته ام از این مشکل حل نشده چند ساله. خسته ام.

میدونم دنیا به عدل نمیچرخه که اگه می چرخید این وضع روزگار و آدم هاش نبود. 

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۹/۰۵
لادن

نظرات  (۱)

۰۹ آذر ۹۷ ، ۰۰:۲۶ مـــهـــدی اقـــتــــدارپــــرور
روزگار به عدل میگذره این مائیم که بلد نیستیم عدل رو توی زندگیمون پیاده کنیم ؛ این درد شما هم چاره اش فقط و فقط بودن شخص ثانی نیست بیشتر فکر کن دختر ! محکم باش اینجا این دنیا جاییه که احساس ضعفت و ببینن جای کمک با لگدی شونه ت رو به خاک میکشن ...
پاسخ:
دنیای شما شاید به عدل بچرخه اما من این اطراف عدل رو نمیبینم و شاید اگر روزی دیدم ممکنه اونقدری دیر شده باشه که به کارم نیاد.

نمیدونم کجای پست من باعث شد که فکر کنین منتظر نفر دومی هستم!!! خستگی من اساسا ربطی به بود و نبود نفر دوم نداره.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">